PANGYA Cafe' : อวสาน Part of Karen P.376 - Fan Art - Ini3 Webboard - Powered by Discuz!
กลับไปรายการกระดานข่าว ตอบกลับ โพสใหม่
โอ้ว เปิดมากระทู้แรกของวันก็เจอวายกระแทกตาซะแล้ว
ฉันนี่มัน... โง่จริงๆ

อยากให้มีโดจินวายสั้นๆมั่งค่ะ...
[วาย~วาย~วาย~]
โซมะ นูริ โชวตะกำลังสอง
cr. NinJinShiRu♥
ภาพแร็คในเฟซพี่บิงสวยอ่า........
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2011-11-30 16:36

ที่นีที่หนายเนี่ย = 3 =

เท FA แร็คน่าร็อคถ่อย

อาร์ค บิชอป ซาบีซี ตัวละครของหญิงบิงเอง


ซอเซอเร่อปริศนา ที่ขโมยหัวใจของซาบีซี T^T


วันเดอเร่อร์ ชายไก่


มาเชนิค หญิงภูว์


พี่บ๊วกสุดหล่อ (แต่เรียกซะหมดหล่อเลย ฮา)


หญิงเฟซสุดเคะ (น่าจิ้นเป็นสาวดุ้นขริงๆ)


อิหนู ฮว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก


ที่ไม่ค่อยแปะ เพราะไม่ค่อยได้วาดเกี่ยวกับปังย่าเลยง่า
แปะไปก็เกรงว่าจะเบื่อกัน แถมไม่เข้ากับชื่อร้าน ปังย่า คาเฟ่ ด้วยหงะ
นานๆ โผล่มาที อะไรทีแล้วกัน
อิหนูไม่ทราบว่าไปทำอะไรมา
น่ารักขึ่้นเยอะ
아니야~ 鹿晗 사랑해요  ㅠ ㅠ
กริ๊ดดดด อุส่าต์เข้ามาส่องทุกวันกว่พี่บิงจะมาอัพ
เมื่อไหร่จะเมพเหมือนพี่บิงบ้างเนี่ย
หลูด~
เห็นอิหนูแล้วนึกถึง RBO



น่าเอาไปเป็นตัวละครในเกม เอร๊ย~

ภาพสวยมากเยยย คลาส 3 กันหมดแล้ว ปั่นไวกันจังค่ะ


cr. NinJinShiRu♥
ทู้หลุดแย้วพี่บิง
มาดันมู้ๆ
ชุดเพ้นท์สปีก้ามาเมื่อไรจะเข้าเกมส์ไปเพ้นท์นะ...*
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2012-3-22 19:56

จะปล่อยตกไป ก็ได้ค่ะ

ไหนๆ ก็มีคนขุด เทภาพนิดค่ะ

http://i81.photobucket.com/albums/j203/bingsang/chainc.jpg

http://i81.photobucket.com/albums/j203/bingsang/booklike.png

การจับพี่บุ๊คถอดเสื้อเป็นความสุนทรีย์ของหญิง

จัดหญิงเฟซบ้าง ไรบ้าง
http://i81.photobucket.com/albums/j203/bingsang/fs.png

หูแมว~~~~ >///<
http://i81.photobucket.com/albums/j203/bingsang/fmw2.jpg

แอบลองเทคนิคใหม่นิดหน่อย ทั้งตา สี และ เส้นจ้า เริ่มติดใจ♥


http://i81.photobucket.com/albums/j203/bingsang/dm.jpg

สปอยภาพคริสต์มาสจ้า



ถ้าไม่มีภาพเกี่ยวกับปังย่า คงจะไม่มาอัพเดตที่นี่แล้วล่ะค่ะ

ขอเชิญทุกท่านไปที่ https://www.facebook.com/fanclub.TH แทนนะคะ

อะเฮื้อยๆๆๆๆ !~
....เอิ่ม
แอดเฟสพี่บิงไปได้มั้ยคะ เผื่อไว้ติดตามนอกจากในแฟนเพจด้วยอ่ะค่ะ
cr. NinJinShiRu♥
ชอบลายเส้นจังเลยค่ะ เคยเห็นผ่านๆแล้วนึกว่าเป็นภาพของ official เลยด้วยค่ะ 55+
//แวะขุดหากระดูก ที่ไชนิ่งหมดแล้ว ;w;
เย้ มีแฟนอาร์ตปังย่ามาแปะแล้ว


*แต่ประเด็นหลักๆ คือจะมาลองซิกค่ะ
อูย...ซิกแย่งซีนทุกสิ่งอย่างอ่ะ
TT^TT พี่บิงงงงงงงงงงงงงงงงง อยากอ่านโดต่ออ่ะ
ได้ทำการเปลี่ยนเมมเป็น KamSai Neko แล้ว
ยังกับว่า บอร์ดนี่กำลังจะเลือนหายไปทีละน้อย~~
ออกเร่ร่อนพเนจรจนกว่าจะหาหลักแหล่งได้
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2013-1-3 00:17


Part of karen V

ต่อจากตอนที่แล้ว









จบตอน

(มาลงแค่นี้เมิงอย่าลงเลย )

ไว้จะมาต่อเมื่อชาติต้องการค่ะ

(มาอย่างเกรียน ไปอย่างเกรียน)

อ่านภาคเฉลย+อวสานได้ที่นี่ค่ะ (เกือบจะเป็นนิยาย?)
อยากอ่านต่อง่า
A-Chan ♥
เห้ย!!!มาแล้ว

ปิดไฟ ปิดพัดลม ปิดบ้าน ปิดซอย ฉลอง!
아니야~ 鹿晗 사랑해요  ㅠ ㅠ
...............  มานิๆๆๆ (กวักมือเรียกบิง)   /ดึงหู    อู้อีกแล้ว
ออกเร่ร่อนพเนจรจนกว่าจะหาหลักแหล่งได้
ยืนแย้วๆ :D
> <~~ กินตับๆ~

Thankyou...Jinsama♥
ขอบคุณพี่บิงซังที่ยอมอัพซะทีค่า>< เอาเพลงไปฟังมั้ยคะ?
[วาย~วาย~วาย~]
เพลงลูกะซัง ท่านพี่บิงเอาแต่สิงเฟซ จนตอนนี้มีคนขโมยโกโก้ไปกินหลายคนแล้ว
บิงอู้~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~   
ออกเร่ร่อนพเนจรจนกว่าจะหาหลักแหล่งได้
โอ้สสสส !
เดี๋ยวนี้ได้งานใหม่สิงเฟส ทิ้งคาเฟ่ให้ลูกค้าปล้นเล่นสบายอกสบายใจ (มีสินค้ามาให้ปล้นเรื่อยๆด้วยสิ )
เห็นพี่เอ็กซ์บอกเฟซแชทไม่ขึ้นย้ายมาบอร์ดแล้วไม่ใช่เรอะ=[]= ทำไมเข้ามายังร้างอยู่เลย
55555555555 ว่างๆ ก็เลยกลับมานั่งอ่าน part of kaz,karen แก้เหงา ตามประสาคนแก่ค่ะ 5555555555555

คิดว่าคงไม่เขียนต่อแล้วล่ะค่ะ แต่ก็ขออธิบาย+สปอยเนื้อเรื่อง ที่เราคิดเอาไว้ตรงนี้
เผื่อใครผ่านมาอ่าน จะได้เคลียร์ๆ ไม่ค้างคา แล้วเราเองก็ได้รู้สึกเหมือนไม่ติดค้างอะไรเท่าไหร่ด้วย (?)

ขอบอกว่ายาวมากนะคะ ทำใจเอาไว้

ขอแยกเป็นช๊อยส์เลยละกัน เรื่องปูมหลังเนื้อเรื่องที่เราแต่งขึ้นมา

จอมมาร
เป็นพลังความมืด และความชั่วร้ายที่มีมาหลายยุคหลายสมัย
และพลังนั้นก็ไม่มีวันทำลายได้ เหมือนแสงและเงา ความดี และความชั่ว
ทำให้ไม่มีวันสลายหายไป จะมีก็แต่ตัว "ภาชนะ" หรือ "ร่างทรง" เท่านั้น
ที่จะถูกผู้กล้าในแต่ละยุค สามารถจะปราบลงได้ แต่ก็แค่ทำให้พลังนั้น กระจายตัวออกไป
เพื่อรอวันจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งใน "ร่างทรง" ร่างใหม่ และก็รอให้ผู้กล้ามาปราบอีกครั้ง
เป็นวัฏจักร ที่ดำเนินไปไม่มีที่สิ้นสุด

แคซ
เป็น "ร่างทรง" ร่างใหม่ที่ถูกเลือกโดยพลังความมืดที่หลงเหลือ
เพื่อรอวันจะอวตารร่างกลายเป็น "จอมมาร" อย่างสมบูรณ์แบบ
ซึ่งในเผ่าปีศาจ แคซเป็นโอรสของพระราชาในโลกปีศาจ (คนละโลกกับเกาะปังย่า)
โดยคนทั้งราชอาณาจักรรู้ดีว่า แคซคือ "ร่างอวตาร" ของจอมมาร
แคซเองก็รู้ แต่ไม่รู้ว่า ในที่สุดแล้ว แม่แต่ตัวตนของแคซก็จะถูกกลืนกินหายไป
เป็นส่วนหนึ่งของจอมมาร เหมือนกับเครื่องสังเวยชิ้นหนึ่งเท่านั้น
กล่าวคือ ลึกๆ แล้วแคซไม่ได้เป็นคนชั่วร้ายนะจ๊ะ ♥

และด้วยความที่เป็นร่างอวตาร หรือภาชนะของปีศาจ เมื่อใดก็ตาม ที่แคซบาดเจ็บ
ใกล้ตาย หรือหมดสติ พลังความมืดอันชั่วร้ายก็จะตื่นขึ้น มาอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง
เพื่อปกป้องให้ร่างทรงปลอดภัยเสมอ ครั้งหนึ่ง เมื่อแคซยังเด็ก
เคยตกต้นไม้แล้วสลบไป แต่แล้ว พลังมืดก็ตื่นขึ้นมา และอาละวาดใส่คนรอบๆ ที่ไม่รู้เรื่อง
จนบาดเจ็บสาหัสกันไปมากมาย ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งกับองค์ชายแคซอีก
แต่แคซ ที่สลบไป ไม่ได้รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แค่ว่าทุกคนเริ่มกลัวเขา
จนกลายเป็นคนโดดเดี่ยว จนมาเจอกับคาเร็น (วัยเด็ก)

คาเร็น
เนื่องจากการที่แคซสลบในวัยเด็ก เป็นครั้งแรกที่พลังความมืดออกมาอาละวาด
ทำให้แน่ใจว่า แคซคือร่างอวตารอย่างแท้จริง และเพื่อปกกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นอีก
องค์ราชา(พ่อแคซ) ก็ได้ขอความร่วมมือจากหมู่บ้านปีศาจที่อยู่อีกฟาก ให้ส่งลูกสาวของเผ่ามา
ซึ่งก็คือ คาเร็น คาเร็นนั้น มีความพิเศษมาตั้งแต่เกิด คือเป็นปีศาจตนเดียว
ที่สามารถใช้พลังโฮลี่ หรือพลังเดียวกับที่ผู้กล้าที่ปราบจอมมารใช้
และคาเร็น ก็มีความสารถในทางเวทย์มนต์สูง (ระดับเดียวกับคาดี้)
จึงถูกนำมาใช้เพื่อคอยดูแลแคซ ไม่ให้พลังความมืดออกมาอาละวาด
และถ้าหากออกมาจริงๆ คาเร็นก็สามารถใช้พลัง โฮลี่
ในการผนึกปีศาจกลับไปสู่การนิทราต่อได้อีกซักพัก
(ใช้พลังโฮลี่ได้ก็จริง แต่ไม่มากพอที่จะใช้ปราบได้แบบผู้กล้าในตำนานน่ะ)
และแน่นอนว่าคาเร็นถูกส่งมาในฐานะเจ้าสาวของแคซ ซึ่งในอีกความหมายนึงก็คือ
เครื่องบูชายัญให้จอมมาร เพื่อเสริมพลังความแข็งแกร่งด้วย

คาเร็นรู้ถึงชะตากรรมของตัวเองดีว่าอีกหน่อยก็ต้องตาย
และกลายเป็นกำลังให้จอมมาร คาเร็นจึงพยายามใช้ชีวิตที่มีอย่างคุ้มค่า
แต่ไม่เคยนึกถึงเรื่องความรัก เพราะไม่อยากผูกมัด จนรู้สึกไม่อยากตาย

ชิเอ็น
เป็นมังกรลูกสมุนคนสนิทของจอมมาร ชิเอ็นจงรักภักดีต่อจอมมารมาก (เหมือนหมารักเจ้าของ )
หลังจากจอมมารคนก่อนถูกปราบ ชิเอ็นก็เคว้างคว้าง ไม่มีที่ไป
พลังก็ลดลงมาก จนกลายมาเป็นร่างเด็ก แม้จะอายุ 2000 ปีก็ตาม
และก็ซมซานจนมาเจอกับพวกของคาเร็น และถูกคาเร็นดูแลอย่างดี
(เหมือนเด็กช่วยหมาป่วย ) จนชิเอ็นเกิดความรู้สึกดีๆ ให้คาเร็น
และได้พบกับแคซหลังจากหายดี ชิเอ็นได้รู้มาว่า แคซก็คือจมมารกลับมาเกิดใหม่(ร่างอวตาร)
แต่ชิเอ็นไม่เชื่อ เพราะว่าสัมผัสถึงพลังของจอมมารที่ตนรู้จักไม่ได้
จึงพยายามพิสูจน์ในตัวแคซอยู่เสมอ ด้วยการท้าประลอง

(ยาวจุงเบย )
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2013-1-2 23:54

- - - -8<- - -
เนื้อเรื่องหลังจากที่วาดค้างไว้คือ พลังความมืดที่ตื่นขึ้นมา หลังจากแคซสลบ
ซึ่งแข็งแกร่ง และบ้าคลั่ง พยายามจะฆ่าชิเอ็นอย่างเลือดเย็น ไร้ความปราณี
คาเร็นที่ตั้งสติได้ ก็รวบรวมพลังโฮลี่ สร้างเป็นเกราะ ผนึกให้พลังความมืด กลับสู่การนิทรา
อีกครั้ง จนกว่าจะถึงเวลาที่พลังความมืดทั้งหมดมารวมตัวกันอย่างสมบูรณ์
ในวันที่แคซอายุครบ 18 ปี พลังความมืดก็สงบลง แคซกลับมาเป็นคนเดิม แต่ยังไม่ได้สติ
ชิเอ็นบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ทำให้เชื่อว่า แคซคือร่างอวตารจริงๆ แต่ก็ยังรับไม่ได้
ที่ไม่ใช่จอมมารองค์เดิม ที่ชิเอ็นรู้จัก และจงรักภักดีอีกแล้ว ชิเอ็นกลายร่างเป็นมังกร
แล้วก็บินหายไป ไม่กลับมาอีกเลย...

เมื่อแคซได้สติ ก็รู้แค่ว่าชนะชิเอ็นแล้ว ถึงไม่รู้ว่าทำได้ยังไง
แต่รู้แค่ว่า ไม่มีก้างขวางคอแล้ว แคซก็พอใจ

ช่วงนี้ก็เป็นเนื้อเรื่องงานโรงเรียน ที่คาเร็นลงประกวดดาวโรงเรียน
ก็เป็นมุขหื่นๆ ทะลึ่งๆ ธรรมดา ไม่มีเนื้อเรื่องอะไร


หลังจากงานผ่านไปก็มาสู่เนื้อเรื่อหลักอีกครั้ง คือถึงวันเกิดครบ 18 ปี ของแคซ
เป็นวันที่พลังความมืด จะหลวมรวมกันทั้งหมดในร่างของแคซ เพื่อกลายเป็น จอมมารองค์ใหม่
ก่อนคืนวันงาน คาเร็นก็เข้ามาบอกลากับแคซเป็นครั้งสุดท้ายด้วยฉาก 18+ xxx
(เห้ยๆๆ!! แต่แบบว่าตัดฉากไปที่ผ้าม่ง ผ้าม่านอะไรแบบนั้นน่ะ)


ทีนี้ วันรุ่งขึ้น แคซก็หาคาเร็นไม่เจอ เหลือแต่ต่างหูของคาเร็น ที่วางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง
แคซก็เก็บมา แล้วก็ถูกคนพาไปแต่งตัว เพื่อเข้าสู่พิธีอวตาร
คาเร็นปรากฏตัวต่อหน้าแคซอีกครั้ง ในชุดที่เราเห็นกันในปัจจุบัน(ชุดยาว หลังซีทรู)
แต่เป็นสีขาวล้วน มันคือชุดของเครื่องบูชายัญนั่นเอง แคซเพิ่งได้รู้ ว่าคาเร็นต้องสังเวยชีวิต
แคซโกรธมาก และก็ขัดขืน เพื่อจะช่วยคาเร็น แต่ไม่ทัน
แคซถูกพันทนาการกับบัลลังค์ที่นั่ง ขยับไม่ได้ และพลังความมืดเหมือนหมอกสีดำ อันน่ากลัว
ก็กำลังก่อตัว เพื่อเข้ามาสู่ร่าง แคซเริ่มกลายร่าง หูยาว เขาโค้งมาข้างหน้า
ตากลายเป็นสีแดงเพลิง ร้องโหยหวน อย่างทรมาน คาเร็นทนเห็นแคซทรมานไม่ได้
เลยใช้พลังโฮลี่ เข้าไปขวางระหว่างพลังความมืดและแคซ คาเร็น ซึ่งไม่ใช่ร่างทรงของจอมมาร
ไม่อาจทานพลังความมืดได้หมด และพลังความมืด ที่เกิดการผิดพลาดในการอวตาร
ก็เลยแตกสลาย กระจายออกไปอีกครั้ง ทำให้การอวตารเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด
แคซเริ่มได้สติ รีบเข้าไปประคองร่างของคาเร็น ที่ชุ่มไปด้วยเลือด
และพลังความมืด ที่ล้นออกมาจากคาเร็นเหมือนออร่าสีดำ
คาเร็นได้พูดบอกลากับแคซเป็นครั้งสุดท้าย เอามือจับแก้มของแคซอย่างอ่อนโยน
แล้วก็จากไปอย่างสงบ แคซร้องไห้แทบสิ้นสติ เมื่อรู้ว่าคาเร็นตายแล้วจริงๆ

(ภาพประกอบ)
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2013-1-2 23:57

ท้ายที่สุด เหมือนทุกอย่างจบลง คาเร็น อยู่ในทุ่งดอกไม้ที่สวยงาม
มองเห็นวิญญาณของพ่อ-แม่อีกฟากของแม่น้ำกำลังโบกมือต้อนรับ
คาเร็นดีใจ และกำลังจะก้าวข้ามไป แต่ก็ต้องสะดุด
เพราะมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ดึงกระโปรงของเธออยู่
เด็กคนนั้นดูคุ้นตาคาเร็นมาก ผมสีแดง ตาสีเหลือง มีเขาคู่น้อยๆ อยู่บนศีรษะ
ท่าทางเด็กน้อยดูเหงาๆ และว้าเหว่ คาเร็นอดไม่ได้ที่จะถามว่าเกิดอะไรขึ้น
เด็กคนนั้นมองตาคาเร็นพร้อมน้ำตาคลอ และพูดว่า "ไหนเธอสัญญาว่าจะอยู่กับชั้นตลอดไปไง"
คาเร็นรู้สึกตัวขึ้น และจำได้ว่า เด็กคนนั้นคือแคซในวัยเด็กที่เธอเคยเจอครั้งแรก

คาเร็นรู้สึกตัวอีกที ก็อยู่ที่ปราสาทแล้ว แต่เธอกลับกลายเป็นวิญญาณ!
ภายในปราสาท ที่ดูเหมือนร้าง ไม่มีใครอยู่ที่นี่แล้ว อาณาจักรได้พังพินาศ ตอนที่เกิดเหตุการนั้น
เธอตรงไปในห้องของแคซ และต้องน้ำตาไหล ที่ได้พบกับสภาพที่น่าอนาถของแคซ
แคซที่กำลังหลับ ดูโทรมและผอมมาก ในอ้อมกอด ยังคงมีศพของคาเร็น ที่ไม่เน่า ไม่เปื่อย
แต่ปกคลุมไปด้วยออร่าสีดำของความมืด คาเร็นเข้าไปหาแคซ แคซเพ้อชื่อคาเร็นออกมา
พร้อมกับของบางอย่างในมือแคซหล่นลงมา มันคือต่างหูของคาเร็น
ที่เธอตั้งใจถอดทิ้งไว้ให้เป็นของดูต่างหน้า หลังจากเธอไม่อยู่แล้ว
คาเร็นทนให้แคซอยู่ในสภาพที่ทุกข์ทรมานต่อการจากไปของเธอเองไม่ได้
เธอจึงลองใช้เวทย์มนต์ต้องห้าม ที่ส่งทอดกันมาเฉพาะคนในเผ่าของเธอเท่านั้น
มันคือ เวทย์มนต์ "ลบความทรงจำ" ถ้าต้องทุกข์ทนกับความทรงจำที่เจ็บปวด
สู้ลืมมันไปให้หมด แล้วเกิดใหม่อีกครั้งดีกว่า แม้แคซจะต้องลืมเธอไปก็ตาม
คาเร็น ที่เป็นวิญญาณ แต่ก็ยังหลงเหลือพลัง และบวกกับพลังความมืด ที่ติดมา
เธอได้ร่ายคาถานั้นแก่แคซ และตั้งใจ จะคอยดูแลแคซอยู่ห่างๆ ตลอดไป
เหมือนกับที่เธอเคยให้สัญญาไว้เมื่อตอนเด็ก โดยที่ สิ่งที่ผนึกความทรงจำของแคซก็คือ
"ต่างหู" ของคาเร็น ที่แคซใส่อยู่ตลอดเวลานั่นเอง

อวสาน (ต่อภาค psp>ออนไลน์)
แก้ไขล่าสุด บิงซัง เมื่อ 2013-1-2 23:40

แถมอีกนิด เหตุการณ์ในวัยเด็ก ตอนที่แคซอายุ 6 ขวบ คาเร็น 7 ขวบ
เป็นช่วงที่ได้เจอกันครั้งแรก (กลับไปหาอ่านเอา ตอนคาเร็นวิ่งจับไก่ดำ)

คาเร็นที่ได้เห็นแคซครั้งแรกนั้น ยังไม่รู้ว่านั่นคือแคซ หรือร่างอวตาร
ที่เธอจะต้องมาดูแล แต่เธอได้เห็นแววตาที่เศร้า และเหงา ของแคซแล้ว
ก็อดไม่ได้ที่จะชวนคุย และเธอก็ถามแคซว่า ทำไมถึงมาอยู่คนเดียว
แคซตอบว่า "ใครๆ ก็กลัวข้ากันทั้งนั้น ไม่ว่าหน้าไหน แม้แต่ท่านพ่อของข้า
ยังไม่กล้าเข้าใกล้ และสุดท้าย ข้าก็ต้องอยู่ตัวคนเดียวเสมอนั่นแหละ..."

คาเร็นสงสารเด็กน้อยที่ตรงหน้า เหมือนกับเป็นน้องชายคนนึง
เธอเข้ากอดแคซ และบอกว่า "ไม่ต้องห่วงนะ ชั้นจะคอยอยู่ข้างๆ เธอเอง อย่าเศร้าไปเลย"
แคซก็ถามคาเร็นว่าจริงเหรอ ตลอดไปเลยหรือเปล่า สัญญานะ และคาเร็นก็ตอบว่าสัญญา....
หลังจากนั้น คาเร็นถึงรู้ว่า แคซคือร่างอวตาร ที่เธอมาที่นี่ก็เพื่อคอยดูแลอยู่แล้ว
เธอจึงสวมบทพี่สาวกับแคซ เพื่อที่จะได้ทำหน้าที่ของเธอ และก็รักษาสัญญาที่ให้ไว้ด้วย

-จบภาคเด็ก-

เล็กๆ น้อยๆ กับ Part of Ks

-จะสังเกตว่าทั้งเรื่อง คาเร็นพูดเยอะมาก แล้วก็ร่าเริงมาก
และกะจะมีตอนเล็กๆ ที่แคซเหน็บคาเร็นว่า
ถ้าเงียบมากกว่านี้/พูดน้อยกว่านี้ ก็ดีสิ
ซึ่งสุดท้ายหลังความจำเสื่อม แคซไม่ได้ยินคาเร็น
และคาเร็นก็ไม่ได้พูดอีกเลย คาเร็นก็แอบนึกขำปนเศร้าในใจ
ว่า นี่ไงชั้นเงียบอย่างที่เธอต้องการแล้ว

-ตามเนื้อเรื่อง psp แคซก็ไปเจอกับชิเอ็น แต่ความจำเสื่อม
ชิเอ็นที่เห็นคาเร็นกลายเป็นวิญญาณ ก็คงจะแค้นมาก
เลยหาเรื่องแกล้งแคซลักพาตัวคาเร็นไป ตามเนื้อเรื่อง
(ผูกเรื่องเก่งป้ะล่ะ)

-สุดท้าย ในภาค psp แคซก็พื้นความทรงจำกลับมาได้
และตั้งใจจะหาทางชุบชีวิตของคาเร็นขึ้นมาอีกครั้ง เพราะว่ารักคาเร็นมากนั่นเอง

-คาเร็น ที่ตั้งใจทำให้แคซลืม เพราะอยากให้เริ่มชีวิตใหม่
เจอคนรักใหม่ จนแคซไม่เหงาอีกต่อไป และเธอตั้งใจจะไปเกิด
แต่ในเมื่อแคซกลับมาจำได้ เธอก็เลยต้องเลยตามเลย
และไม่ได้บอกว่าเธอเป็นคนทำให้แคซเสียควาทรงจำไป...

-ลูเซียนั้นมีพลังรูปแบบเดียวกับคาเร็น (พลังโฮลี่)
เพียงแต่ว่าลูเซียอยู่ในโลกที่ไม่ใช้เวทย์มนต์จึงไม่เคยฝึกฝนเรื่องนี้
คาเร็นคิดว่า ลูเซียอาจจะช่วยอะไรเธอได้

-อารินนั้นเป็นพี่สาว และมีพลังเวทย์มนต์ เหมือนคาเร็น
ทำให้แคซรู้สึกดี เวลาที่อยู่กับอาริน เพราะแม้จะจำไม่ได้
แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อคาเร็นยังคงฝังอยู่ในจิตใจลึกๆ ที่ไม่มีวันลืม

-ตอนจบจริงๆ แคซจะชุบชีวิตคาเร็นขึ้นมาได้มั้ยนั้น ก็แล้วแต่จะจินตนาการ....

สวัสดีปีใหม่ค่ะ และก็ลาก่อน ปังย่าคาเฟ่
นายต่อเรื่องได้เฉ๋งมาก
       CabalTH Mukuchi Sv.Cygnus
แวะมาช่วยดันค๊าาา
[Tiny] 3k2 Byebye  วุยก๊กพยัคค๊าา
น่ารักทุกตัวเลยอ่า
กลับไปรายการกระดานข่าว